Otizm doğuştan gelen hayatın ilk iki yılı ortaya çıkan bir problemdir. Dil gelişiminde ciddi bir gecikme, sosyal ilişkileri anlatmakta ve bu tarz ilişkiler kurmakta güçlük çekme, duyusal uyaranlara garip tepkiler, zihinsel fonksiyonlarda belirsiz paternler, çok kısıtlı konulara ve faaliyetlere ilgi duymak, rutinin bozulmasına aşırı tepki, detaylara aşırı takılma ve geneli kaçırma, dikkatin çok kolay dağılabilirliği, anlam çıkarmakta güçlük çekme, başkalarının niyetlerini akıllarından geçenleri anlamakta güçlük çekme gibi belirtilerle karakterizedir. Otizm, şiddeti ve semptomları genellikle azalarak da olsa hayat boyu devam etmektedir. Bu problem çocuğun sosyal hayatını, iletişim becerilerini ve davranışlarını olumsuz yönde etkilemektedir. Ortaya çıkan tablonun şiddeti ve problem davranışların bir araya gelme şekli her çocukta farklıdır. Otizm şu an sahip olduğumuz bilgi ve yöntemlerle tamamen tedavi edilecek bir problem değildir. Ancak uygun bir eğitim planı ve bazı durumlarda buna destek olacağı düşünülen ilaç tedavisi ile kişi kendi kapasitesi içinde mümkün olan en üst düzeye gelebilir.